Երեխայի դաստիարակության արդյունավետությունը մեծապես կախված է ընտանիքում ձևավորված հարաբերություններից, ծնողների դաստիարակչական դիրքորոշումներից, նրանց հոգեբանական և մանկավարժական պատրաստվածությունից: Ընտանիքում ստեղծված հուզական մթնոլորտը, ծնողների վերաբերմունքը երեխայի նկատմամբ, ինչպես նաև նրանց օրինակելի վարքագիծը կարևոր նախադրյալներ են երեխայի անձի ներդաշնակ զարգացման համար: Այս համատեքստում ընտանիքը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես երեխայի խնամքի ու պաշտպանության միջավայր, այլ նաև որպես դաստիարակության առաջին և ամենակարևոր դպրոց: